* ( يُلَقَّاها إِلَّا الصَّابِرُونَ ، ) * « 1 » آنان كه از علم ( دين ) بهره اى داشتند گفتند : واى بر شما ، پاداش خداوند براى كسى كه مؤمن گشته و عمل شايسته كرده است بهتر است ، و تنها صابران ( در برابر دنيا و كششهاى دنيا ) چنين نگرشى دارند ( و از پاداش جاودان بهره مند مىگردند ) ، ، اين آيه ما را به اين امور رهنمونى مىكند :
( 1 ) - صاحبان علم و ايمان و بصيرت آن كسانند كه هنگام ديدن چيزها از باطن آن آگاهند ، و گول ظاهر اموال و كالاهاى دنيوى را نمىخورند ، و آنها را به چيزى نمىگيرند و اعتنايى نمىكنند . و در ميان ايشان كسانى هستند كه مردمان را دوست مىدارند و براى حفظ حقوق و كرامت ايشان به تلاش مىپردازند ، و در برابر متكاثران بانگ خود را بلند مىكنند تا مگر آنان را از خواب غفلت بيدار سازند ، و دستشان را بگيرند و از پرتگاههاى سقوط روحى و اخلاقى و اجتماعى و اقتصادى دور كنند .
( 2 ) - خير حقيقى در امر ماندنى جاودانى است ، نه در امر ناپايدار نابودشونده ، پس پاداش خداى متعال خير است ، چون ماندنى و جاودانى است .
( 3 ) - حقيقت و حكمت و علم حقيقى ، كه در بينشها نفوذ مىكند و آنها را به روى حقايق باز نگاه مىدارد ، چيزى است كه جز شكيبايان بر حق - اگر چه تلخ باشد - و بر زهد - اگر چه ناگوار باشد - ديگران به آن دسترس ندارند ، يعنى كسانى كه خود را بر آن داشتهاند تا از دنيا و آرايشهاى فريبندهء آن رويگردان باشند .
هامش
« 1 » « سورهء قصص » ( 28 ) : 80 .