2 - حرمت اموال اقليّتها
[ قرآن ]
، آياتى در قرآن كريم ، كه از ستمگرى و غصب و دزدى و تعدّى نهى مىكند ، يا به حفظ عهد و پيمان امر مىكند ، و امثال اين آيات - آشكارا - شامل اين موضوع نيز مىشود .
حديث
1 - الإمام علي « ع » - ممّا كتبه إلى عمّاله على الخراج : . . . و لا تبيعنّ للنّاس في الخراج كسوة شتاء و لا صيف ؛ و لا دابّة يعتملون عليها ؛ و لا عبدا ، و لا تضربنّ أحدا سوطا لمكان درهم ؛ و لا تمسّنّ مال أحد من النّاس - مصلّ و لا معاهد - إلَّا أن تجدوا فرسا أو سلاحا يعدى به على أهل الإسلام . . . « 1 » امام على « ع » - در نامه اى به كارگزاران حكومت در بارهء خراج و ماليات : براى گرفتن خراج مردمان ، لباس زمستانى و تابستانى ايشان را مفروشيد ؛ و نه چارپايى را كه با آن كار مىكنند ؛ و نه بنده اى را كه در اختيار دارند ؛ و براى درهمى كسى را تازيانه مزنيد ؛ و به مال هيچ يك از مردم - چه مسلمان ، چه اقليّت - دست مبريد ، مگر اينكه اسب يا سلاحى باشد كه در جنگ با مسلمانان به كار مىرود . . . 2 الإمام الصّادق « ع » - محمّد بن مسلم قال : سألته عن الشّراء في أرض اليهوديّ و النّصرانيّ ؟ فقال : ليس به بأس . . . و ما به بأس لو اشتريت منها شيئا . و أيّما قوم أحيوا شيئا من الأرض فعمروه ، فهم أحقّ به ، و هو لهم . « 2 »
هامش
« 1 » « نهج البلاغه » / 984 ؛ « عبده » 3 / 90 - 91 .
« 2 » « من لا يحضره الفقيه » 3 / 151 .