الإمام علي « ع » : و اعلم يقينا أنّك لن تبلغ أملك ، و لن تعدو أجلك ، و أنّك في سبيل من كان قبلك ؛ فخفّض في الطَّلب ، و أجمل في المكتسب . . . و إيّاك أن توجف بك مطايا الطَّمع فتوردك مناهل الهلكة . « 1 » امام على « ع » : از روى يقين بدان كه تو به آنچه آرزو دارى نخواهى رسيد ، و از اجلت بيشتر نخواهى ماند ، و در پى كسانى روانى كه پيش از تو بودند ؛ پس در كسب سختگير مباش و در داد و ستد ميانه روى كن . . . و مبادا مركبهاى آز و طمع تو را به سرعت پيش ببرند و به آبشخورهاى هلاكت دراندازند . الإمام الصّادق « ع » : الرّزق مقسوم على ضربين : أحدهما و اصل إلى صاحبه و إن لم يطلبه ، و الآخر معلَّق بطلبه ، فالَّذي قسم للعبد على كلّ حال آتيه و إن لم يسع له ، و الَّذي قسم له بالسّعي فينبغي أن يلتمسه من وجوهه ، و هو ما أحلَّه الله له دون غيره ، فإن طلبه من جهة الحرام فوجده حسب عليه برزقه و حوسب به . « 2 » امام صادق « ع » : روزى به دو قسمت تقسيم شده است : يكى از آنها به صاحبش مىرسد هر چند آن را طلب نكرده باشد ، و ديگرى وابسته به طلب و كوشش او است . پس آنچه قسمت بنده است به هر حال به او خواهد رسيد ، حتى اگر تلاشى هم براى دست يافتن به آن نكند . و آنچه بسته به كوشش اوست ، بايد از راههاى آن بجويد ، يعنى راهى كه خدا براى او حلال كرده است نه جز آن . پس اگر آن را از راه حرام جستجو كند و به دست آورد ، بعنوان روزى مقدّر او محسوب مىشود ، و بايد حساب آن را پس بدهد .
هامش
« 1 » « نهج البلاغه » / 929 ؛ « عبده » 3 / 56 - 57 .
« 2 » « وسائل » 12 / 29 .