عشرت و عيش « 1 » مشغول بوده به سخنان چند خاطر محمّد شاه را خوش « 2 » مىداشتند .
نادر شاه به صوب پشاور در حركت آمده ناصر خان حاكم صوبهء كابل كه در پشاور بود ، با فوجى كه داشت بر سر راه رفته به اعتقاد خويش راه را مسدود ساخته بود ، نادر شاه به وى پيغام داد كه در فلان روز خواهم رسيد ، بهتر آن است كه از سر راه برخيزى قبول نكرد ، و نادر شاه در روز موعود رسيد ، و خلقى انبوه از افاغنه و فوج ناصر خان به وادى هلاكت رفتند ، و خان مذكور زنده گرفتار شد ، و بعد از چند روز از آن سركار اعزاز يافت ، و نادر شاه به بلدهء پشاور نزول نموده « 3 » ، از « آب آتك » به كشتى عبور كرد ، و در مملكت پنجاب خاصّه شهر لاهور فزع قيامت برپا نمود ، و از آنجا به كنار لاهور رسيد ، ذكريّا خان حاكم لاهور با چهارده هزار كس سپاه بر لب آبى كه متّصل به شهر مىگذرد ، اطراف خود را مضبوط ساخته « 4 » صفآرا گشت .
نادر شاه با فوجى از لشكر اسب در آب رانده بگذشت ، و با چند سوار قزلباش بر سپاه لاهور تاخته ، شجاعان و بهادران ايشان كه در سوارى مهارت داشتند فرار نمودند ، و مابقى متحيّر و سرگردان مانده لا علاج با حاكم به قلعه درآمدند ، و نادر شاه با سپاه متّصل به شهر نزول كرد ، حاكم عريضهء نياز و اعتذار فرستاده التماس امان كرد ، و به حضور آمده عزّت و خلعت يافت .
هامش
( 1 ) عيش و عشرت : « الف » .
( 2 ) خشنود : « ب » .
( 3 ) فرموده : « الف » .
( 4 ) كرده : « الف » .