اللهى است .
چه از اين دولت پيش كه كار درويشى سازند و صاحبان تخت را چه از اين بخت بلندتر كه به حاجتگذارى درمانده پردازند .
سيد انس و جان و سرور « 1 » عالميان حضرت خاتم الانبياء - صلّى اللّه عليه و آله - اوقات شريفهء خود را سه بخش فرموده بود : گاهى به تفقّد احوال عالميان مشغول گشته ، اداى حقوق عطوفت نمودى ، و زمانى به اقامت مراسم بندگى در درگاه احديّت به ركوع و سجود بودى ، و در حصّه ديگر بر « 2 » كار سازى خلايق پرداخته ، گره حوايج به ناخن مهربانى گشودى « 3 » .
و حضرت شاه ولايت پناه در ايّام تمكّن بر مسند خلافت و امامت ، روزها را به انجاح مهمّات خلق مصروف مىساخت ، و شبها را به عبادت خالق مىپرداخت ، تا آنكه بعضى از اصحاب معروض داشتند كه : يا در شب آسايشى و يا در روز آرامشى فرمايند ، فرمود كه : « اگر در روز آسايم كار رعيّت نساخته ماند ، و اگر شب آرامم ، كار من ناقص ماند » « 4 » .
نوشتهاند كه : پادشاه هوشمندى از يكى از اصحاب معرفت التماس پندى نمود ، گفت : اگر سعادت دو جهانى خواهى شبها در درگاه حق داد گدائى مىده ، و روزها در ديار خود به داد گدايان مىرس ، و حكايت زنجير انوشيروان خسروان اعصار را در كف ادراك و شعور ، سررشتهاى است
هامش
( 1 ) دستور : تمام نسخ .
( 2 ) به : « الف » .
( 3 )
( 4 )