خواجه سراها به حضور مقدّسه عرض كردند كه صلاح حضور نيست كه كمپنى را مكدّر كرده باشند ، بهتر آن است كه دخيل اين امر نشوند ، پس حضور در جواب نوّاب « 1 » وزير فرمودند كه : شما مالك و مختار ملكيد به هر نوع كه صلاح دانيد چنان كنيد ، و ما را دخلى نيست ، و به اين سبب دخلى و رعبى « 2 » كه جنابعاليه را در ملك و بر سرداران و اصحاب مسند بود بالمرّه زايل شد به حدّى كه اصلا در خانهء وزير دخل و تصرّف نمىتواند كرد ، بخلاف ايّام سابقه چنان كه « 3 » معلوم شد .
تقسيم شدن ملك نوّاب وزير « 4 »
پس الماس على خان خواجه سرا را كه صاحب فوج و سپاه بود مدّعى قرار داد ، از آن فقير نيز چيزى نشد ، و حسن رضا خان بر مطلب مصر بود « 5 » ، چون جنابعالى بىمعين و ياور « 6 » ماند لابد و لاعلاج ملك را تقسيم كرد ، و نصف را در ازاى شش آنه مقرّرى قديم و خرج چهارده هزار نفر سپاه كه از سركار انگريز در آن ملك به حفاظت مىمانند و اخراجات ديگر مقرّر فرمود و نصف ديگر را خود متصرّف شد ، به شرط آنكه انگريزان را مطلقا در خانهء او دخلى نباشد .
هامش
( 1 ) نواب : در « ب » نيامده است .
( 2 ) ورعبى : در « ب » نيامده است .
( 3 ) چنان كه : در « ب » نيامده است .
( 4 ) عنوان : در « ب » نيامده است .
( 5 ) شد : « ب » .
( 6 ) مقدّم ، مؤخّر يعنى ( بىياور و معين ) : « ب » .