الخاقان سفير روشن ضمير محمّد نبى خان - دام عزه - به عنوان سفارت از حضور پرنور خديو زمان پادشاه جم جاه عالم پناه ، به اتّفاق عالىجناب معلّى القاب ، سلالة الاطياب نقاوة الانجاب ميرزا محمّد حسين خلف مرحمت و غفرانپناه ميرزا مهدى شهرستانى ، و عالىحضرت آقا سيد حسن خلف مرحوم سيد عبد اللّه عطار ، در ماه رجب المرجب سنهء يك هزار و دوصد و بيست ( 1220 ) هجرى وارد جزيرهء ممبئى شدند .
مجملى از علّت بناى راه و رسم سفارت ميان انگريزان و حضرت ظل اللّه چنان كه از معتمدين شنيدهام آن بوده است كه جماعت انگليسيه كه مآل انديش و ذى هوش و عاقبت بينند ، و علاج واقعه را پيش از وقوع مىكنند ، تفكر نمودند كه بايد نوعى نمود كه حكّام افاغنهء كابل و قندهار تسخير ممالك هندوستان ، و متعرّض شدن آن حدود را در پيرامون خاطر خود نياورند ، چه سابق بر اين بسيار بر سر اين مملكت مىآمدند و خرابى بر « 1 » اين كشور از ايشان مىرسيده است .
رفتن مهدى على خان به ايران به عنوان سفارت
پس گورنر « دنكين » حاكم جزيرهء ممبئى در اوّل امر ميرزا مهدى على خان خراسانى را كه مدّتى در حدود هندوستان حاكم غازىپور بود ، و با او نهايت توسّل داشت ، با انواع تكلّفات از نفايس چين و فرنگ و هندوستان به پايهء سرير سلطنت در دار السلطنهء طهران فرستاد كه اطوار و احوال اهالى دربار گيتى مدار را دريافت كرده ، اولياء سركار كمپنى را از آن اطلاع و آگاهى
هامش
( 1 ) به : « د » .