نمىشود « 1 » .
مجملا : بعد از شب زفاف تا چهار روز طعام از خانهء عروس به جهت مصرف ايشان بلكه زيادتر به خانهء داماد مىآيد و اين را « بهوره » - به فتح باء موحّده و ضم ها و سكون واو و فتح را و هاء ساكن - مىنامند ، و در روز چهارم داماد عروس را برداشته به خانه پدر او مىبرد ، و در آنجا اجتماع زنان از طرفين مىشود و به يكديگر از ميوه كه در آن موسم است مىزنند ، و اگر داماد كمحيا باشد در آن زد و خورد لذّتها برمىدارد و الّا كتك مفتى مىخورد ، و اين روز را « چوتهى » مىنامند و به داماد خلعت مىدهند و بعد از انقضاى اين روز در وقت عصر داماد با عروس به خانه خود برمىگردند ، و بعد از آن چهار جمعه را عروس در خانهء پدر مىرود و در هر دفعه هفت روز در آنجا مىماند و بازمىگردد و هفت روز در خانهء شوهر مىماند ، و باز در جمعه دويّم مىرود ، و همچنين تا چهار جمعه تمام شود .
و در بعضى از مواضع - خصوص در بنگاله « 2 » - صبح روز جمعه رفته وقت عصر معاودت مىكنند تا چهار جمعه تمام شود ، و در اين ايّام كه در خانهء پدر است اغلب آن است كه شوهر نيز در شب ، پيش او مىماند ، و لكن در روز لازم نيست و بعد از آن در خانهء خود مىمانند .
و در ايّام حمل نيز رسوم و عادات چند دارند ، هلال هر ماه را عروس در خانهء پدر مىبيند مگر هلال ماه هفتم را كه نحس مىدانند ، و چون سنگين شد در خانهء خود مىماند و حركت نمىكند مگر به قدر ضرورت ، و بعد از وضع
هامش
( 1 ) شوند : « الف » .
( 2 ) بنگالا : « ب ، ج » .