است ميان كربلا و نجف - و استادى جناب سيد المجتهدين « 1 » باعث بناى آن « 2 » شدهاند و به نام آن جناب مشهور است - رفقا را چون از رفتن به كربلاى معلّى خوف بود ، اراده كردند كه به حلّه رفته ، از آنجا به بغداد بروند .
و « 3 » اين فقير را شوق عتبه بوسى آن سرور « 4 » انام زياده از حدّ بود پس بنا را بر استخاره نهاديم ، اين آيهء شريفه آمد :
رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِيُقِيمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ
« 5 » روانهء آن بلدهء شريفه شديم . زيارت كرده به كاظمين - عليهما السلام - رفتيم ، و عيال را در آنجا گذاشته به جهت دريافت فيض زيارت أربعين به اتّفاق عالى جناب فضايل مآب جناب ميرزا محمّد حسين خلف ارشد غفران مآب جناب ميرزا محمّد مهدى شهرستانى و جمعى ديگر باز عازم آن بلدهء شريفه « 6 » شدم .
اجازات مشايخ عظام به مؤلف اين اوراق « 7 »
و در آنجا به خدمت استادى جناب شيخ جعفر « 8 » سابق الالقاب - كه به
هامش
( 1 ) سيّد محمّد مهدى طباطبائى بحر العلوم .
( 2 ) او : « الف ، ج ، د » .
( 3 ) و : در « الف » نيامده است .
( 4 ) امام موسى الكاظم - عليه السلام - .
( 5 ) سورهء ابراهيم ( 14 ) : 37 .
( 6 ) كربلا .
( 7 ) عنوان : در « الف ، ج ، د » نيامده است .
( 8 ) نجفى كاشف الغطاء .