از كسانى است كه ايمان ندارند به آخرت ، ايشان راست عذابى اليم » « 1 » . وابن بابويه در كتاب « اعتقادات » روايت نموده است به اين مضمون كه : سؤال شد از حضرت صادق عليه السلام از قصه خوانان كه آيا گوش داشتن به ايشان حلال است ؟ آن حضرت فرمود كه : « نه » وفرمود كه : « هركس گوش بدارد به ناطقى پس به تحقيق كه او را پرستيده ، پس اگر ناطق باشد از خدا - يعنى راست و حق گويد - آن گوش دهنده خدا را پرستيده ، و اگر ناطقى باشد از ابليس - يعنى سخنان باطل ودروغ گويد - آن گوش دهنده ابليس را پرستيده » « 2 » . وكلينى در « كافى » حديثى مثل اين حديث از حضرت باقر عليه السلام روايت كرده « 3 » . و اين طايفهء جوريه اعتقاد به خدا ندارند ، به دليل آنكه سادات وعلما نزد ايشان خوارند ، وملحدان وفريبندگان نزد ايشان به غايت صاحب اعتبار « 4 » . و اما فرقهء نوزدهم ؛ كه عشّاقيهاند ، دوستى خدا را عشق نام كنند ، وندانند كه عشق مرضى است از امراض دماغى ، و با پسران ودختران مردم عشق مىورزند . ومىگويند : المجاز قنطرة الحقيقة ، يعنى مجاز پل حقيقت است ، وافتراء بر پيغمبر خدا زنند وگويند كه اين حديث است و پيغمبر فرموده است .
هامش
( 1 ) حديقة الشيعه : 585 و 586 ، سلوة الشيعه : 89
( 2 ) اعتقادات صدوق : 84
( 3 ) كافى : 6 / 434 حديث 24 ، حديقة الشيعه : 586
( 4 ) حديقة الشيعه : 588