تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 150

مساهمون:

ص١٥٠
الهى نامهء خود اظهار مذهب جبر نموده ، و گفته كه : الهى فرمودى بكن ونگذاشتى ، وفرمودى مكن و بر آن داشتى ، اگر ابليس آدم را بد آموزى كرد ، گندم كه ا و را روزى كرد ، الهى چون آن كنى كه خود خواهى ، پس از اين مفلس چه مىخواهى ؟ !
صياد ازل كه چينه در دام نهاد * صيدى بگرفت وآدمش نام نهاد هر نيك وبدى كه مىرود در عالم * خود مىكند وبهانه بر عام نهاد « 1 »
و از غرايب آنكه در كتاب الهى نامه نسبت عشق به حضرت امام جعفر صادق عليه السلام داده و گفته كه : عشق آن حضرت دست در گردن حسن جابر چنان كرد كه مادر او را به عقد نكاح خود درآورد ، و به تربيت او مشغول شد ، و در فضل و كمال او را به مرتبه‌اى رسانيد كه اقصاى لو كشف الغطا را بديد ، و در تفصيل علوم به تخصيص حكميات . شك نيست در اينكه اين جاهلان به احوال اهل بيت عليهم السلام وتابعان اهل بيت آنچه گفته‌اند در اين باب محض كذب وافتراست ، و در هيچ كدام از كتب شيعه آن را نديده‌ام ، بلكه در كتب رجال شيعه وسنى مذكور است كه : جابر از شاگردان حضرت امام محمد باقر عليه السلام بوده ومىگفته كه : هفتاد هزار حديث از آن حضرت شنيده‌ام ، و كسى از اهل رجال نگفته كه او حسنى داشته يامادرى داشته كه حضرت امام جعفر صادق عليه السلام او را خواسته ، اگر مادر جابر در زمان حضرت باقر بوده ظاهراً پير بوده ، پس در زمان حضرت صادق عليه السلام اگر بوده در غايت پيرى بوده . بلى حضرت صادق عليه السلام مادر وهب را گرفت واو را تربيت فرمود تا به
هامش
( 1 ) تحفة الاخيار : 287