خواهد بود ، و جميع دواب او را لعنت نمايد » « 1 » . و اخبار در اين مضمار بسيار است ، و بعضى از آنها گذشت . اى عزيز من ! چگونه خاموش توان شد و عقائد فاسدهء اهل بدعت را با عدم خوف وتقيه مخفى توان داشت ، وحال آنكه نهى از منكر به اجماع اهل اسلام - به علاوهء آيات وروايات - واجب است ، وبدعت از اعظم منكرات است ، بلكه در بعضى از روايات وارد شده كه بدعت شرك است « 2 » ، و در روايات ديگر ضلالت است « 3 » ، و در روايات ديگر كفر است ؟ « 4 » و شكى نيست در اينكه اهل بدعت كه چيزى در دين اختراع كنند هرچند كه نماز باشد يا به عنوان سنت گويند ، مثل ذكر خفى وجلى ، وارّه وكمند وحدت وتار وحدت ، البته مستلزم تغيير دين ، و حكم به غير ما انزل اللَّه خواهد بود ، وحال آنكه حق تعالى كسى را كه حكم به غير ما انزل اللَّه كند كافر « 5 » وظالم « 6 » وفاسق شمرده « 7 » .
و دو حديث به نظر رسيده كه توبهء صاحب بدعت قبول نيست ، يكى آن است كه : در كتاب « بصائر درجات » ، و « محاسن برقى » از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده كه : « در زمان پيش شخصى طلب دنيا از راه حلال نمود ، مقدور نشد ، و از حرام نيز طلب نمود مقدور نشد ، پس شيطان به نزد او آمد واو را وسوسه كرد ، و به او گفت : طلب دنيا از راه حلال نمودى
هامش
( 1 ) محاسن برقى : 1 / 361 حديث 777 ، كافى
( 2 ) محاسن برقى : 1 / 328 حديث 666 ، بحارالانوار : 2 / 304 حديث 43 .
( 3 ) بحارالانوار : 2 / 301 حديث 32
( 4 ) كافى : 1 / 56 حديث 8 ، بحارالانوار : 2 / 303 حديث 42
( 5 ) المائدة ( 5 ) : 44 و 45 و 47
( 6 ) المائدة ( 5 ) : 44 و 45 و 47
( 7 ) المائدة ( 5 ) : 44 و 45 و 47