وصول وعرفان استغنائى از آن حاصل مىبود ، و در معرض تكليف نمىبود حضرت مقدّسهء جنابِ رسالت مآب مىبودند ، كه خداشناسىِ همه به ايمانِ به او تمام است ، وحال اين كه متحمّل مشقّت عبادت آن قدر مىشدند كه در پشت پاى مبارك ايشان آثار وَرَم به ظهور رسيده ، و در اين باب آيهء شريفه :
( طه ما انْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى ) « 1 » نازل گرديد .
وجناب ولايت مآب كه به زعمشان منتهى به جناب ربّ الأرباب است وصراط المستقيمش مىدانند به صحّت پيوسته ؛ كه در هر شبى هزار ركعت نماز را ادا مىنمودند ، حتى اينكه در لَيلةُ الهرير آن را ترك نفرمودند « 2 » .
و همچنين هر يك از اعاظم اوليا وافاخم اصفيا ؛ معظم اوقات خود را صرف نماز و ساير عبادات وطاعات مىكردهاند ، چنان كه از سيَر « 3 » و اخبار وكتب حديث وآثار معلوم مىگردد ، اگر آنها را حمل بر ارادهء تفهيم و تعليم امت كنند ، - چنان كه از مكالمهء سقراطِ حكيم با حضرت موسى كليم مفهوم مىشود « 4 » - ، بايد اين ملاعين نظر به آيهء شريفهء : ( لَكُمْ فِى رَسُولِ اللَّهِ اسْوَةٌ حَسَنَةٌ ) « 5 » و ( انْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونى ) « 6 » نيز البته اقتدا ومتابعت حضرت رسالت نمايند .
هامش
( 1 ) طه ( 20 ) : 1 ، 2 .
( 2 ) بحارالانوار : 41 / 17 ، نهج البلاغة : 1 / 27 ، احقاق الحق : 8 / 600 .
( 3 ) الف : سير در سير .
( 4 ) بحارالانوار : 57 / 198 .
( 5 ) الاحزاب ( 33 ) : 21 .
( 6 ) آل عمران ( 3 ) : 31 .