و خود را به دست شيخ رسانيد « 1 » .
شيخ ابوعبداللَّه صومعى
از بزرگان مشايخ گيلان و رؤساء و زهّاد ايشان بود ، و مر او را احوال عالى و كرامات ظاهر بود ، جماعتى از بزرگان مشايخ عجم را دريافته ، مستجاب الدعوة بود ، وقتى كه در غضب شدى حق تعالى از براى وى زود انتقام كشيدى ، و هر چه خواستى حق تعالى چنان كردى ، و به هر چه پيش از وقوع آن خبر كردى ، چنانچه خبر كرده بودى واقع شدى « 2 » .
شيخ محيى الدين عبدالقادر گيلانى
كنيت وى ابومحمّد است ، علوى بود و حسينى « 3 » نبيرهء ابوعبداللَّه صومعى گيلانى از جانب مادر ، و مادر وى ام الخير فاطمه بنت ابوعبداللَّه صومعى گفته است كه : چون فرزند من عبدالقادر متولد شد هرگز در روز رمضان شيرى نخوردى ، يك بار هلال ماه رمضان به جهت ابر پوشيده ماند ، از مادر وى پرسيدند گفت : امروز عبدالقادر شير نخورده است ، آخر معلوم شد كه آن روز از رمضان بوده است .
ولادت وى در سنهء احدى وسبعين واربعمائه بوده ، وفات وى در سنهء احدى وستين وخمسمائه .
وى گفته كه : در خُردى روز عرفه به صحرا بيرون رفتم ، و دنبال گاوى
هامش
( 1 ) نفحات الانس : 504 - 506 .
( 2 ) نفحات الانس : 506 .
( 3 ) نفحات الانس : حسنى .