ومروى است كه : « كسى كه زنا كند ؛ با او زنا كنند هرچند كه به اولادش باشد » « 1 » و « كسى كه چشم خود را پر كند از حرام ؛ حق تعالى چشم او را پر كند از آتش در قيامت مگر آنكه توبه كند » « 2 » .
و كسى به حضرت داود عليه السلام شكوه نمود كه : كسى با زن او زنا كرده ، پس حق تعالى به « داود » وحى فرمود كه : « بگو به او كما تدين تدان يعنى : به هر نحو كه با ديگران سلوك كنى با تو سلوك خواهند كرد » « 3 » .
و در جامع الاخبار روايت كرده است از رسول مختار صلى الله عليه و آله كه فرمود :
« محشور مىشود صاحب طنبور در روز قيامت رو سياه ، و در دستش طنبورى از آتش ، و بر بالاى سرش هفتاد هزار ملك كه بر روى او زنند ، ومحشور شود صاحب غنا وخوانندگى كور وكر وگنگ ، ومحشور شود زانى و صاحب نى و صاحب دف به همين طريق » « 4 » .
حرمت غنا
و از جملهء محرّمات است - به اجماع شيعيان - به طريق غنا وسرود آواز بركشيدن ونغمه سرائيدن ، و صدا را بر وجه اطراب ، يا آخر آن ترجيع دادن و در گلو گردانيدن ، خواه غنا قرين آلتى از آلات لهو باشد ، مانند : نى وچنگ وتار ، يا نباشد مانند : خُنياگرى ونغمه سرائى به الحان فسّاق وفجّار ، هرچند به خواندن قرآن باشد يا اشعار .
هامش
( 1 ) دعائم الاسلام : 2 / 449 حديث 1571 .
( 2 ) امالى شيخ صدوق : 349 .
( 3 ) من لا يحضره الفقيه : 4 / 14 حديث 10 .
( 4 ) جامع الاخبار : 180 باب 115 .