حرام نكرده خمر را به سبب نامش ، و ليكن حرام كرده خمر را به سبب عاقبتش - يعنى مست كردن - ، پس هرچه عاقبتش عاقبت خمر باشد - يعنى مست كند - پس آن خمر است » « 1 » .
و از حضرت باقر عليه السلام مروى است كه : حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود : « هر مست كنندهاى حرام است ، و هر مست كنندهاى خمر است » « 2 » .
و حق تعالى در قرآن فرموده : ( ما آتاكُمُ الرَّسُولَ فَخُذُوهُ وَما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا ) « 3 » يعنى آنچه پيغمبر به شما برساند از احكام ، پس بگيريد آن را و به آن عمل كنيد ، و آنچه نهى كند شما را از آن ، پس باز ايستيد و ترك كنيد .
وبنگ وچرس از جملهء مسكرات است به تجربه واعتبار ، وتصريح جمعى كثير ، مانند : شيخ بهائى ، وفخر المحققين ، و صاحب « موجز طب » ، وابن جزله وابن بيطار « 4 » ، چنان كه در كتاب مطاعم « شرح مفاتيح » به بسط وتوضيح تنقيح نمودهام ، هركه خواهد به آن رجوع كند .
و در اخبار بسيار - مشتمل بر صحيح وحسن وموثّق وغيرها - مذكور است كه حضرت رسالت فرمود كه : « آنچه بسيارش مست كند ، پس كمش حرام است » « 5 » .
هامش
( 1 ) كافى : 6 / 412 حديث 2 .
( 2 ) كافى : 6 / 408 حديث 3 .
( 3 ) الحشر ( 59 ) : 7 .
( 4 ) موجز شرح نفيس : 390 و 391 ، تقويم الابدان : 27 ( مخطوط ) ، الجامع لمفردات الادويه والاغذيه : 1 / 117 .
( 5 ) كافى : 6 / 407 - 412 حديث 1 - 17 ، وسائل الشيعه : 25 / 336 - 341 حديث 1 - 12 .