تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 46

مساهمون:

ص٤٦
پيغمبران وشريعتهاى ايشان . [ شعر ]
اگر از خرقه كس درويش بودى * رئيس خرقه‌پوشان ميش بودى اگر كف در دهن عرش است ومعراج * يقين باشد شتر منصور حلّاج
اگر مردِ خدا آن مرد چرخى است * بتحقيق آسيا معروف كَرخى است
موافق ومقتضاى اخبار مذكوره آن است كه : احدى از ارباب صفاتِ مزبوره مانند : حضرت رسالت وشاهِ ولايت و ساير ائمهء معصومين عليهم السلام واكابر امت « 1 » را صوفى نگفته‌اند ونتوان گفت ، - هرچند معنى صوفى كه به معنى مذكور قائم باشد به ايشان - چنان كه جايز نيست اطلاق علّامه وفهّامه وفقيه و عاقل وسخى - مثلا - بر خدا ، با وجود ثبوت معانى آنها از براى خدا . [

پيدايش تصوّف

] و معنى صوفى كه الحال معروف صوفيان است مخترعش در اسلام ابو هاشم كوفى است ، چنان كه مذكور شد ، واختراع مذهب تصوّف را در اواخر عصر بنى اميه نمود ، ونامش عثمان بن شريك بود . و به آنچه گفتيم تصريح نموده است فاضل محقّق ابن حمزه در كتاب « هادى » وكتاب « ايجاز » ، و سيد مرتضى رازى در كتاب « تبصرة العوام » و « فصول » ، ونسفى در « تصفيه » ، وقُشَيرى در كتبش ، وجامى در « نفحات » ،
هامش
( 1 ) ب وج : وامراء .