حضرت رسول صلى الله عليه و آله كه فرمود : « قيامت قيام نخواهد كرد بر امّت من تا اينكه بيرون آيند طايفهاى از امّت من كه آنها را صوفيه گويند ، نيستند از امّت من ، حلقه زنند از براى ذِكر ، سرهاى خود را ، و بلند سازند به ذكر صداهاى خود را ، گمان كنند كه آنها بر طريقهء ابراهيماند ، بلكه آنها گمراهترند از كفّار ، وهستند از اهل نار ، از براى آنها نعرههاست مثل نعرههاى خرها ، قولشان قولِ فجّار است ، وعملشان عمل جهّال ، و آنها نزاع كنندگانند با علماء ، از براى ايشان نباشد ايمان ، و به اعمال خود عجب كنند ، وحال آنكه نباشد از براى آنها از عمل خود غير از تعب » « 1 » .
وشيخ مقداد در « شرح باب حادى عشر » روايت كرده است كه : سؤال شد از حضرت امير المؤمنين عليه السلام از صوفى ، حضرت فرمود : « الصوفي من لبس الصوف على الصفا ، وجعل الدنيا خلف القفا وسلك طريق المصطفى ، واستوى عنده الذهب والحجر ، والفضة والمَدَر ، وإلّا فكلب الكوفي خير من ألف صوفي » « 2 » .
يعنى : صوفى كسى است كه پشم را با صفاى قلب پوشد ، و دنيا را پشتسر اندازد ، وسلوك طريق مصطفى نمايد ، و طلا با سنگ و نقره با كلوخ در نظرش مساوى باشد ، و اگر نه پس يك سگ كوفى بهتر است از هزار صوفى .
قاصر گويد كه : ظاهر است كه صفاتِ مذكوره ؛ صفات انبيا واوصيا واوليا واوتاد است ، مانند سلمان وابوذر وعمّار ومقداد ، نه درويشان وقَلَندران و پشم پوشان وفسّاق ، وبنگ خوران وچرس كشان ، ومنكران
هامش
( 1 ) اثنا عشريه شيخ حرّ : 34 ( با اندكى اختلاف ) .
( 2 ) چنين مطلبى در مصدر يافت نشد .