روحي است بىنشان وما غرق در نشانش 36
روز نيكو ديدهايم از روزگار 120
زادهء ثاني است احمد در جهان 179
زان رو كه به عقل چون در آيد 46
زبان به كأم خموشى كشيم ودم نزنيم 31
ز بس بستم خيال تو تو گشتيم پاى تا سر من 146
ز حقّ با هر يكى حظّى وقسمي است 54
ز مهر أولياء اللَّه شأني كردهام پيدا 13
زنهار مشو غرّه كه دستى دارى 95
زو قيامت را همى پرسيدهاند 179
زهى نادان كه أو خورشيد تابان 35
زير اين قبّه نيست خانهء من 163
زين سپس دست ما ودامن دوست 25
ساقى بيار باده وبا مدعى بگو 285
سألها دل طلب جام جم از ما مىكرد 30
سخن سر بسته گفتى با حريفان 236
سخنم گفتگوى اوست مدام 162
سر پرواز لامكان دارم 163
سرت سبز ودلت خوش باد جاويد 236
سرّ دو جهان جمله ز پيدا وز پنهان 237
سر مكش حافظ ز آه نيم شب 287
شاهى كه ولى بود ووصى بود على بود 236
شب رحلت هم از بستر روم تا قصر حور العين 183
شرح مجموعهء گل مرغ سحر داند وبس 283
شستشويى كن وانگه به خرابات خرام 289
شود مشكين نسيم صبحگاهى 221
شهد اللَّه تو بشنو وتو بگو 40