پس از مراجعت به اصفهان ، ابتدا در محلّه خواجو سكونت كرده و پس از فوت دامادش آية الله ميرزا حسن بن ميرزا ابراهيم عراقى به محلّه نيمآورد نقل مكان نمود و در مسجد سلام به امامت جماعت پرداخت . « 1 »
وى عالمى بزرگوار و فقيهى جليل الشأن بود و در مسائل فقه و اصول و مدارك و ادلّه آنها تبحّر و تتبّعى تمام داشت . . . نزد چندين نفر از اجلّه علما در اصفهان و عتبات درس خوانده تا فقيهى فاضل و محققى كامل گرديد و خود بساط تدريس فروچيد و جمعى كثير از فيض مدرس او بهره مند شدند و در افتاء و قضاء و طى مرافعات مرجعيتى تمام به هم رسانيد و در اين اواخر رئيس مطلق همه علماى اصفهان گرديد . « 2 »
« در اين اواخر حوزه درسش مشحون از طلاب ، و به جلوگيرى از منهيّات تعلّقى بىحساب داشت ، اما روزگار بر مراد آن بزرگ دوره خود را نمىگذاشت » . « 3 »
آية الله شيخ حيدر على محقّق مى گويد : مرحوم آخوند ملا حسين فشاركى برادر آخوند ملا محمّد باقر از علماى كم نظير بود . خيلى بر فقه مسلّط بود .
وقتى كه مرحوم آقا سيّد ابو الحسن اصفهانى و مرحوم نائينى به عنوان اعتراض به رژيم عراق به قم مىآيند بعضى از بزرگان اصفهان از جمله مرحوم ملا حسين فشاركى براى ديدن اين آقايان به قم مىروند . در جلسهاى ميرزاى نائينى مسألهاى را عنوان مىكنند . مرحوم فشاركى اظهار نظر مىكنند و مطالبى را بيان مىنمايد .
مرحوم نائينى با تعجب مىگويد : آخوند كهنه ملايى است ، ما تازه چرخيم !
مرحوم فشاركى گفته بود : كتاب فقه در سينه من است .
هامش
( 1 ) . رجال اصفهان مهدوى ص 85 .
( 2 ) . مكارم الآثار ص 1836 - 1837
( 3 ) . تاريخ اصفهان جابرى 338 .