مكان برگزارى حج .
آيةالله جوادى آملى مىفرمايند : « مقام سنگى است كه اثر پاى مبارك حضرت ابراهيم ( عليه السلام ) را به صورت اعجازى در خود نگه داشته است . اين سنگ كه از برجستهترين آيات بين الهى در مكه است چگونگى شكلگيرى آن مورد اختلاف است . وجوه محتمل در اين باره عبارت است از :
ابراهيم خليل الرحمن هنگام بالا بردن ديوارهاى كعبه روى آن مىايستاده است « 1 » .
در سفر دوم آن حضرت به مكه ، هنگامى كه به تقاضاى همسر حضرت اسماعيل از مركب خود پياده شده پا بر روى اين سنگ گذارده است . « 2 »
آن حضرت هنگام امتثال فرمان
( وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ )
« 3 » بر فراز اين سنگ رفته و مردم را به حج فرا خوانده است . « 4 »
به هر تقدير ، اصل پا گذاشتن آن حضرت بر سنگ صَلد و سخت و فرو رفتن جاى پاى مبارك وى و ماندن اثر پا در آن سنگ ، مسلّم است » . « 5 »
و اين مطلب را معجزهاى دالّ بر نبوت حضرت ابراهيم ( عليه السلام ) ذكر كردهاند . « 6 »
از عبارت زمخشرى در تفسير كشاف اين نكته استنباط مىشود كه « سنگ و محّل قرارگرفتن آن » را مقام ابراهيم دانسته است . « 7 » كه اين مطلب متين به نظر مىرسد .
هامش
( 1 ) . محمدتقى مجلسى ، روضة المتقين ، ج 4 ، ص 114 .
( 2 ) . شيخ طوسى ، التبيان ، ج 1 ، ص 453 .
( 3 ) . سورهى حج ، آيهى 27 .
( 4 ) . محمّد محمّدى رىشهرى ، حج و عمره در قرآن و حديث ، ص 152 .
( 5 ) . عبدالله جوادى آملى ، تسنيم ، ج 6 ، ص 545 و 544 .
( 6 ) . شيخ طوسى ، التبيان ، ج 1 ، ص 453 .
( 7 ) . « مقام إبراهيم الحجر الذى فيه أثر قدميه والموضع الذى كان فيه الحجر حين وضع عليه قدميه وهو الموضع الذى يسمى مقام إبراهيم » . زمخشرى ، الكشاف ، ج 1 ، ص 310 .