رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ
« 1 »
»
وانقَلبَ السَّلامُ للفَجرِ بِهَا * للحَشرِ إعوالًا عَلى مُصَابهِ
( حلّى ، 55 : 1404 )
سلام و تحيت فرشتگان در اين شب تا سپيده دم به سبب گريه و ناله بر مصيبت على ، تا قيامت ادامه دارد .
اين بيت نيز به آيه آخر سوره قدر اشاره دارد :
« سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ » .
سيد حيدر در اين ابيات از شوق على ( ع ) به ملاقات با محبوب و ناله هستى از تهى شدن جهان از وجود مبارك ايشان سخن مىراند و با استفاده از آيات نورانى سوره قدر به بيان شأن و منزلت على ( ع ) مىپردازد . در اين شب همه فرشتگان و ملائك كه بر زمين فرود آمده بودند ناظر بر شهادت آن قرآن ناطق مىباشند و هستى غرق در ماتم على مىشود و سلام و درود خداوند و فرشتگان تا ابد نثار آن حضرت مىشود . علاوه بر شأن و منزلت ايشان ، يكى ديگر از دلايلى كه سيد حيدر كل هستى را عزادار امام على دانسته ، اين است كه ندبه وى و به دنبال آن به ندبه فراخواندن تمام هستى و ملائك در عزاى على ( ع ) عاملى در جهت تحريض احساسات ديگران است تا از اين طريق به شرح جور و ستم بنىاميه پس از رحلت پيامبر ( ص ) بر اهل بيت ايشان بپردازد .
2 - 2 - 2 - 4 رويكرد روايى - سياسى
2 - 2 - 2 - 4 - 1 ماجراى فدك
چنان كه در نزد شيعيان مشهور است حضرت زهرا ( س ) فدك را ملك خود مىدانست و براى اثبات مالكيت خود ، دو راه را به صورت طولى پيمود ؛ يعنى وقتى از راه اول نتيجه نگرفت سراغ راه دوم رفت ، اين دو راه عبارت است از بخشش و ارث . عمده منابع شيعى و نيز منابع اهل سنت اين نكته را بيان مىكنند كه نيمى از فدك ، در سال هفتم هجرى به ملكيت شخص
هامش
( 1 ) . سوره قدر آيه 4