نزاع بين هاشمى - اموى ادامه دارد چرا كه نزاع بين خير و شرّ ، حقّ و باطل ، آزادى و بردگى و انسانيت و حيوانيت بود .
مىتوان گفت سيد حيدر در مقام مقايسه ميان شرايط عصر خويش و حوادث عاشورا برآمده و آنچه را كه با جامعهى عصر خويش متناسب بوده ، از حادثه كربلا استنباط كرده است . بىعدالتى ، سختگيرىهاى موجود ، تسليم و نااميدى از تحولات اساسى در جامعه عرب و فساد رهبران حاكم باعث گرديده تا شاعر با الهام از عاشورا صفاتى را از شخصيت امام انتخاب و در اشعارش منعكس كند كه بر خلاف روحيهى حاكم در جامعه باشد . در مقابل حضور رهبران و شخصيتهاى دينى در دوره مشروطه و بعد از آن تا دهههاى اخير در ايران شايد دليلى باشد بر اينكه شاعران ايرانى با وجود حاكمان ظالم در كشور چنين كمبود و نيازى در خود و جامعه خويش احساس نكنند . البته شكى نيست كه شخصيت امام در شعر فارسى معاصر نيز حضور برجستهاى داشته و دارد . اما آنچه در اينجا مورد نظر است ، تفاوت در ترسيم شخصيت ايشان در ارتباط با توصيف حوادث روز است . شاعر عرب اغلب در اشعار عاشورايى خويش از مسائل روز و مشكلات جامعه خويش سخن گفته ، در حالى كه شهريار در مطرح كردن مسائل روز خويش چون : جنگ تحميلى ، شخصيت امام خمينى و رحلت ايشان و مسأله فلسطين از عاشورا و امام حسين به عنوان رمز استفاده كردند .
15 - در اشعار شهريار فراوانى كلماتى چون خيمه ، عطشان ، كاروان كربلا و . . ديده مىشود كه با فضاى غم انگيز و رمانتيك و حزن آلود اشعارش هماهنگ است .
16 - اشعار تركى و فارسى شهريار مملو از حس درونى و حزنآلود وى است كه با عاطفه صادقانهاش درآميخته است . انتخاب الفاظ و كلمات نرم و ساده به شهر وى موسيقى خاصى بخشيده و با موضوع و رويكرد او تناسب دارد ؛ در مقابل سيدحيدر نيز اغلب از كلماتى بهره مىگيرد كه با رويكرد حماسىاش متناسب باشد .
17 - در شعر سيد حيدر در بخش زنان عاشورايى ، آن حس زنانگى كه گريه و شيون و عجز و ناتوانى در برابر بعضى از مشكلات طاقت فرسا و پناه بردنش به گريه و شيون است ،
اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — صفحة 284
مساهمون: گلثوم تنها
ص٢٨٤