است غنايى ، كه از اندرون محزون خود سخن مىگويد و مصيبت شهادت حسين را به زمين و آسمان تعميم مىدهد . در اينجا به ذكر ويژگىهاى اشعار عاشورايى وى مىپردازيم .
همانگونه كه اشاره شد ، بيشتر اشعار شهريار در رثاى امام حسين و خاندان ايشان است . در اين بخش ، همانند فصل دوم ، نوع نگاه شاعر به مسأله عاشورا و موضوعات آن را تبيين مىكنيم و با توجه به موضوعات مطرح شده در اشعار عاشورايى وى ، اين بخش را در چهار قالب « بررسى مضامين اخلاقى و اجتماعى شخصيتهاى قهرمان عاشورا » ، « شخصيتهاى ضد قهرمان » ، « موضوعات » و « فراخوانى شخصيتهاى عاشورايى در اشعار انقلابى » آوردهايم .
3 - 4 - 2 - 1 شخصيتهاى قهرمان عاشورايى
3 - 4 - 2 - 1 - 1 حسين ( ع )
3 - 4 - 2 - 1 - 1 مضامين اخلاقىاجتماعى
3 - 4 - 2 - 1 - 1 - 1 ظلم ستيزى
امام حسين ( ع ) در اشعار شهريار با نمادهاى گوناگون مطرح شده است ؛ گاهى امام حسين نماد ظلم ستيزى است :
فرياد كن ز ظلم و تعدّى كه گفتهاند * آنجا كه قصّه قصّهى زور است يا حسين
( شهريار ، 1377 ، ج 601 : 2 )
3 - 4 - 2 - 1 - 1 - 2 نماد عشق و آزادى
شهريار در اين ابيات بيان مىدارد كه نام و ياد حسين و آرمان او در تاريخ ثبت شده و اهدافى كه وى از قيامش دنبال مىكرد ، او را تبديل به نماد و اسطورهى آزادى خواهى كرده است اما در مقابل حكومت بنىأميه كه از ابتدا بنايش بر كفر و بىايمانى و طغيان نهاده شده بود ، همچون حكومتهاى فاسدى كه تبديل به عدم گشتند ، از بين رفت و نابود گشت :
بنى اميه و آن دستگاه فرعونى * همان فسانه فرعون و گنج قارون شد