( مجتهدى ، 1380 : 102 )
3 - 3 - 1 - 3 - 14 رمز جاودانگى
شهريار ، حضرت على را منبع آب حيات و زندگى جاويد مىداند كه سرچشمه بقا را بدست دارد :
ظلمات شد ميانِ تو و تشنگان حجاب * اى جام خِضر و چشمهى آب بقا ، على
صوفى هم از صفاى تو برخورد قرنها * گاهى صيفعلى شد و گاهى صفا على ( ع )
( خشكنابى ، 74 : 1379 )
3 - 3 - 1 - 3 - 15 شفاعت
درباره شفاعت على ( ع ) در روز محشر ، احاديث فراوانى وجود دارد ، ( ابن شهرآشوب ، 161 : 1956 ) . او پيشوايى است كه بزرگوارىاش ، تمامى خلق را فرا گرفته و حجت خدا و شفيع گناهكاران است . روزى كه پيامبران و شهيدان براى حسابرسى خلق حاضر مىشوند ، خداوند حسلب اهل ولايت را بر عهده على ( ع ) و فرزندانش نهاده است . شهريار خطبه على ( ع ) را كه خطاب به حارث همدانى است و در آن حضرت امير در مورد شفاعتاش از كسانى كه زير پرچم ولايت ايشان هستند سخن گفتهاند ، در قالب شعرى زيبا درآورده است :
هر كه مُرد از جهان مرا بيند * خواه اهل صلاح و خواه فساد
همه بر موقف صراط از من * به تضرّع كنند استمداد
هر كه حق شفاعت از من داشت * آرمد در پناه رب عباد
هر كه را سر به زير رايت من * سرو نازيست از گزند آزاد
( خشكنابى ، 90 : 1379 )
و در جايى ديگر ، شهريار با تمام وجود از مولايش طلب كمك مىكند و با آوردن واژه " پير زمينگير " از عمق جان توسل مىجويد :