تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — صفحة 112

مساهمون:

ص١١٢
او داراى خلق و خويى برگرفته از آبى زلال و حلم و بردبارى شكافته شده از صخره مىباشد . ( خوش خلق و صبور است ) و براى او كارهاى پسنديده‌اى است كه اگر فرشتگان آسمان براى روز حشر قصد ثبت آن نيكىها كنند قابل شمارش نيست . از سرشت‌ها و خوبىهاى مردم بالا رفتى و با سرشت و احسان خود بر قلب‌ها و جان‌ها مالك شدى ( مالك روح و جسم شان شدى )

2 - 6 - 3 - 6 منجى جهانى

شاعر در اين ابيات ابتدا به شهرت جهانگير حضرت مهدى ( عج ) اشاره مىنمايد و بدنبال آن از جود و بخشش حضرت سخن مىراند تا بگويد حاكمى كه صيت و آوازه‌اش سراسر گيتى را درنورديده ، آنقدر بخشنده و كريم است كه به موازات شهرتش ، بخشش و كرم دارد و همه عالميان از وجود پربركت او متنعم اند :
فتىً ذِكرُه طارَ فى الصالحات * و فى الخافقينَ بِها طائرُ فإن جُدتَ فالعارضُ المُستهلُّ * و إن قلتَ فالمثلُ السائرُ
( حلّى ، 44 : 1404 - 43 )
فمثلتَ فى الدنيا و كُنتَ لها * علماً بهِ هُديت بَنوالدهرِ
( همان : 46 ) جوانى كه ذكرش در بين صالحان پيچيده و در مشرق و مغرب پرآوازه مىباشد . پس اگر جود كنى تو ابر پرباران هستى و اگر حرف بزنى آن ضرب‌المثل مىشود . پس در دنيا مثل شدى و براى دنيا پرچمى بودى كه مردم به وسيله آن هدايت شدند .

2 - 6 - 3 - 7 عطا كننده

سيد حيدر براى به تصوير كشيدن جود و بخشش امام زمان ( ع ) از عناصر طبيعت الهام مىگيرد و جود و بخشش او را از بخشش ابر و باران و باد صبا بيشتر مىداند . الهام پذيرى از طبيعت يكى از ويژگىهاى بارز شاعران رمانتيسم است . اگر چه سيد حيدر شاعر رمانتيسم