تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — صفحة 114

مساهمون:

ص١١٤
كف دستش در جود و كرم با باد صبا مسابقه مىدهد و از او برترى مىجويد و او ( با سبقت‌اش در بخشش ) باد صبا را متحير ساخته است . پس اگر باران ببارد ابر باران‌دار صبحگاهى شرم مىكند و ندا مىدهد : به تحقيق كه تو باران ريزان هستى . اى بهترين كسى كه من براى عطا و بخشش به او روى مىآورم و اى بزرگوارترين كسى كه بر روى زمين حركت مىكند . او داراى خصلت‌هايى است كه با جود و بخشش نيكو گشته است و بخشش او اهل خشكى و دريا را فراگرفته است . و او كسى است كه طبع و سرشتش كرم نمىكند ، مگراينكه كرامت‌هاى فراوان را خوار مىسازد . ( جود و بخشش بى حد و حصر است ) انگشتانش با احسان و كرم از معدن طلا ، فقر و نابودى را قطع كرد و از بين برد ( با احسان و نيكوكارى او فقر از جامعه رخت بربست )

2 - 6 - 3 - 8 برگزيده خداوند

شاعر در اينجا به جانشينى برحق حضرت مهدى ( عج ) اشاره دارد و مىگويد كه انتخاب او از طرف خداوند بوده و اينچنين مسئله وراثت را نفى مىكند :
و بِنورِ عصمتِها فُطمت فلم ترث * حتّى بأمرِ اللهِ نُبتَ منابَها
( حلّى ، 1404 : 33 ) و با نور عصمت امامت از شير گرفته شد و آن ( امامت ) را ارث نبرد بلكه به امر خدا جانشين شد . ( يعنى حضرت مهدى ، امامت را از پدران‌شان و با اختيار و اراده خود به ارث نبرد ، بلكه به امر خداوند جانشين شد )

2 - 6 - 3 - 9 منتقم

حضرت مهدى ( عج ) ، شمشير انتقام الهى است كه در آخر الزمان ، آنگاه كه زمين را جور و ستم فرا مىگيرد ، ظهور مىكند و تمام دولت‌هاى باطل برچيده مىشوند و لشكر حق بر لشكر
اهل بيت ( ع ) در شعر سيد حيدر حلى و شهريار ( فارسى ) — صفحة 114 | گلثوم تنها