كفر و شرك پيروز مىشود . . شاعر در ابيات زير نيز به يكى ديگر از بُعد اجتماعى خصوصيات حضرت مهدى اشاره مىنمايد تا بدين وسيله به طور غير مستقيم به حاكمان مستبد دوران خويش گوشزده كند كه منتقمى در راه است كه خواهد آمد و حق شيعيان مظلومانش را از ظالمان خواهد ستاند و وى به اين مسئله اعتقاد راسخ دارد كه اين مسئله از ايدئولوژى و تفكر شيعى حاكم بر فطرت و ذات شاعر حكايت دارد :
و سيَنتَضى للحربِ مُحتَلِبَ الطُلى * حتّى يسيلُ بِشفرتَيهِ شِعابَها
و لَسوفَ يدركُ حيثُ ينهِضُ طالباً * ترةً لهُ جَعلَ الإلهُ طِلابَها
( حلّى ، 1404 : 32 )
و در جنگ با طاغيان ، با شمشير علوى كه داراى دو لبه است ( شمشير ذوالفقار ) از رگ گردن دشمنان خون مىدوشد و انتقام مؤمنان را از دشمنان مىگيرد .
از آنجايى كه به طلب انتقام و خونخواهى برخيزد به آن مىرسد و خداوند انتقام گرفتن را براى او قرار داده است ( حق ضعيف را از قوى و حق محروم را از مستبد مىگيرد ) .