2 .
( وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا وَ صَدَّقَتْ بِكَلِماتِ رَبِّها وَ كُتُبِهِ وَ كانَتْ مِنَ الْقانِتِينَ )
( تحريم : 12 )
« و مريم دختِ عمران را ، همان كسى كه خود را پاكدامن نگاه داشت و در او از روح خود دميديم و سخنان پروردگار خود و كتابهاى او را تصديق كرد و از فرمانبرداران بود » .
واژه « كُتُبِهِ » به دو وجه « كُتُبِهِ » و « كِتَابِهِ » قرائت شده است :
الف . قرائت مشهور آيه « كُتُبِهِ » به وجه جمع است ( دانى ، 1930 م ، ص 212 ) . طرفداران قرائت مشهور معتقدند حضرت مريم به همه كتب آسمانى اعتقاد داشت پس جمع دليل بر اين مطلب دارد . همچنين قرائت « كُتُبِهِ » با واژه « كَلِمَاتِ » كه به وجه جمع خوانده شده است تناسب بيشترى دارد ( مكى بن ابى طالب ، 1404 ق ، ج 2 ، ص 326 ) . پس قرائت مشهور هماهنگ با سياق كلمات است .
ب . ابن كثير ، ابن عامر ، كسايى ، حمزه ، نافع و شعبه « كِتَابِهِ » به وجه مفرد خوانده اند ( ابن جزرى ، بى تا ، ج 2 ، ص 389 ) . مراد از « كِتَابِه » جنس است كه دلالت بر جمع دارد ( ابوعلى فارسى ، 1404 ق ، ج 6 ، ص 304 ) .
تحليل اثر سياق در اختيار قرائت : واژه « كُتُبِهِ » به دو وجه « كُتُبِهِ » و « كِتَابِهِ » قرائت شده است . قرائت مشهور هماهنگ و موافق با سياق كلمات است .
3 .
( وَ رَسُولًا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَنِّي قَدْ جِئْتُكُمْ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنْفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِ اللَّهِ وَ أُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ وَ أُحْيِ الْمَوْتى بِإِذْنِ اللَّهِ وَ أُنَبِّئُكُمْ بِما تَأْكُلُونَ وَ ما تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ )
( آل عمران : 49 )
« و [ او را به عنوان ] پيامبرى به سوى بنى اسرائيل [ مىفرستد ، كه او به آنان مىگويد : ] « در حقيقت ، من از جانب پروردگارتان برايتان معجزهاى آوردهام : من از گِل براى شما [ چيزى ] به شكل پرنده مىسازم ، آن گاه در آن مىدمم ، پس به اذن خدا پرندهاى مىشود و به اذن خدا نابيناى مادرزاد و پيس را بهبود مىبخشم و مردگان را زنده مىگردانم و شما را از آنچه مىخوريد و