الف . حفص « يُؤْتِيهِمْ » با ياء به وجه غائب قرائت كرده است ( دانى ، 1930 م ، ص 98 ) . قرائت عاصم به روايت حفص خبر از خداوند متعال به وجه غائب است . طرفداران اين وجه از قرائت به جمله ابتداى آيه « وَالَّذِينَ آمَنُواْ بِاللّهِ وَرُسُلِهِ وَلَمْ يُفَرِّقُواْ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ » استناد مىكنند كه به وجه غائب از خداوند متعال سخن مىگويد ( ابن زنجله ، 1402 ق ، ص 218 ) .
ب . ساير قراء « نُؤتِيهِم » قرائت كرده اند ( ابن مجاهد ، 1988 م ، ص 240 ) . فعل « نُؤتِيهِم » فعل مضارع متكلم مع الغير است . اين وجه قرائى خبر خداوند متعال از خود به وجه حاضر است .
بنا بر آن چه بيان شد ، قراء فعل « يُؤْتِيهِمْ » را به دو وجه « يُؤْتِيهِمْ » و « نُؤتِيهِم » قرائت كرده اند . قرائت مشهور « يُؤْتِيهِمْ » هماهنگ با سياق جملات است . هر چند قرائت « نُؤتِيهِم » نيز هماهنگ با اسلوب قرآن كريم است .
12 .
( لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَ الْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ الْمُقِيمِينَ الصَّلاةَ وَ الْمُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ أُولئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْراً عَظِيماً )
( نساء : 162 )
« ليكن راسخان آنان در دانش ، و مؤمنان ، به آنچه بر تو نازل شده و به آنچه پيش از تو نازل گرديده ايمان دارند و خوشا بر نمازگزاران ، و زكاتدهندگان و ايمانآورندگان به خدا و روز بازپسين كه به زودى به آنان پاداشى بزرگ خواهيم داد » .
فعل « سَنُؤْتِيهِمْ » به دو وجه « سَنُؤْتِيهِمْ » و « سَيُؤتِيهِم » قرائت شده است :
الف . قرائت مشهور آيه « سَنُؤْتِيهِمْ » به وجه متكلم مع الغير است ( دانى ، 1930 م ، ص 98 ) . قرائت مشهور خبر خداوند متعال از خود به وجه متكلم مع الغير است . طرفداران قرائت مشهور به ديگر آيات قرآن كريم استناد مىكنند كه خداوند متعال به وجه متكلم مع الغير از خود خبر مىدهد ( مكى بن ابى طالب ، 1404 ق ، ج 1 ، ص 401 ) .
ب . حمزه « سَيُؤتِيهِم » به وجه غائب قرائت كرده است ( اهوازى ، 2002 م ، ص 164 ) . قرائت با ياء خبر از خداوند متعال به وجه غائب است . حمزه به علت ذكر اسم جلاله الله در جملات قبل ، « سَيُؤتِيهِم » با ياء قرائت كرده تا با سياق جملات هماهنگ باشد .