الف . قرائت مشهور آيه « لَوَّوْا » با تشديد است ( ابوالقاسم هذلى ، 1428 ق ، ص 648 ) . « لَوَّوْا » از باب تفعيل و مصدر آن تلويه است . طرفداران قرائت مشهور به سياق كلمات استناد نموده و معتقدند واژه « رُؤُوسَهُمْ » به وجه جمع به كار رفته و دلالت بر كثرت دارد و قرائت « لَوَّوْا » با تشديد نيز كثرت و تكرار را مىرساند ( اخفش ، 1423 ق ، ج 2 ، ص 709 ؛ ابن خالويه ، 1421 ق ، ص 346 ) .
ب . نافع « لَوَوا » بدون تشديد خوانده است ( ابن جزرى ، بى تا ، ج 2 ، ص 388 ) . « لَوَوا » فعل ماضى از « لَوى يلوِى لَياً » به معناى ميل و انحراف است ( راغب اصفهانى ، 1416 ق ، ماده لوى ) . طرفداران قرائت « لَوَوا » به قرائت « لَيًّا » در آيه « وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّينِ » ( نساء : 46 ) استناد مىكنند ( مكى بن ابى طالب ، 1404 ق ، ج 2 ، ص 322 ؛ ابن زنجله ، 1402 ق ، ص 709 ) .
تحليل اثر سياق در اختيار قرائت : قراء ، فعل « لَوَّوْا » را به دو وجه « لَوَّوْا » و « لَوَوا » قرائت كرده اند . منابع احتجاج قراءات ، سياق كلمات را مؤيد و مرجح قرائت مشهور مىدانند .
11 .
( فَقَدَرْنا فَنِعْمَ الْقادِرُونَ )
( مرسلات : 23 )
« و توانا آمديم ، و چه نيك تواناييم » .
فعل « فَقَدَرْنَا » به دو وجه « فَقَدَرْنَا » و « فَقَدّرْنَا » قرائت شده است :
الف . قرائت مشهور آيه « فَقَدَرْنَا » بدون تشديد است ( ابن ابى مريم ، 1414 ق ، ج 3 ، ص 1328 ) . دليل قرائت مشهور ، واژه « الْقَادِرُونَ » است كه اسم فاعل از ثلاثى مجرد است ( مكى بن ابى طالب ، 1404 ق ، ج 2 ، ص 358 ) .
طبرى اين وجه از قرائت را به علت هماهنگى با سياق جملات اختيار مىكند : « والصواب من القول فى ذلك أنهما قراءتان معروفتان ، فبأيتهما قرا القارئ فمصيب ، وإن كنت أوثر التخفيف لقوله : فَنِعْمَ الْقادِرُونَ ، إذ كانت العرب قد تجمع بين اللغتين ، كما قال : فَمَهِّلِ الْكافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدا » ( طبرى ، 1412 ق ، ج 29 ، ص 145 ) .
ب . نافع و كسايى « فَقَدّرْنَا » با تشديد خوانده اند ( ابوالعلاء عطار ، 1414 ق ، ج 2 ، ص 703 ) . قرائت « فَقَدّرْنَا » به تشديد مىتواند داراى دو وجه باشد :
1 . فعل « فَقَدَرْنَا » و « فَقَدّرْنَا » به يك معناست و بر اساس اسلوب عرب هر دو وجه را با هم آورده است مانند « فَمَهِّلِ الْكافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدا » ( قرطبى ، 1364 ش ، ج 20 ، ص 160 ) .