بررسى هنر شيشه گرى آشور نو
دكتر عليرضا هژبرى نوبرى « 1 »
مسلم جعفرىزاد « 2 »
چكيده
هنر شيشه گرى ميان رودان در نيمه قرن هشتم قبل از ميلاد و پس از يك وقفه طولانى در حدود 4 قرن ، يعنى در زمان اوج امپراطورى آشور نو ، رونق خود را از سر گرفت و به اوج شكوفايى رسيد . پيشرفت اين هنر با جنبش فرهنگى كه در سراسر آسياى غربى ، لوانت و مديترانه شكل گرفته بود ، همراه شد . گسترش اين صنعت و محصولات آن به دليل تماس هاى فرهنگى صلح آميز ، انگيزههاى سياسى مثل ازدواج هاى سياسى ، دادن هدايا و فعاليتهاى اقتصادى در مناطق ميان رودان ، ايران و نواحى غربى تر بوده است . وجود قدرت سياسى آشور نو در ميان رودان بر پيشبرد هنر شيشه گرى نيز تاثير به سزايى داشت ؛ البته حضور هنرمندان فينيقى ، ميتانى ، مصرى ، سورى و مناطق شرقى مديترانه نيز نبايد ناديده گرفت . اشياء شيشهاى اين دوران به روشهاى موزاييكى ، ترصيع ، تكنيك موم گمشده ، قالب گلى ، قالب ميلهاى و تراش ساخته شدهاند . فرم اغلب اين اشياء شامل جام ، پياله ، آلاباسترون ، عطردان ، گلدان و تنديس هاى مركب است . از مهمترين مراكزى كه اشياء و ظروف شيشه اين دوره به دست آمده ، مىتوان به حسنلو ، نيمرود ، آشور ، كويونجيك ، خورس آباد ، سامرا ، ارسلان تاش ( سوريه ) و سامريا ( اسرائيل ) اشاره كرد .
كليد واژه : شيشه گرى ، ميان رودان ، آشور نو ، قدرت سياسى ، سفال .
هامش
( 1 ) . استاد گروه باستان شناسى دانشگاه تربيت مدرس /hejebri @ modares . ac . ir( 2 ) . دانشجوى دكترى دانشگاه تربيت مدرس /Moslem archaeo logy @ y ahoo . com