بازنگرى نقش دوسويه ايرانى و بين النهرينى در احياء و توسعه و رونق مراكز مذهبى عراق
حسن يوسفى « 1 »
دكتر جواد نيستانى « 2 »
ملكه گلمغانى زاده اصل « 3 »
چكيده
به همان اندازه كه عالمان شيعه سرزمين عراق در احياء تفكر شيعى و دفاع از آموزههاى آن پيش قدم بودند ، ايرانىها هم به موازات آنها در قيام توابين و مختار و نهضتهاى سياسى و نظامى دورههاى اموى و عباسى سرزمين عراق نقش اساسى داشتند . سلسله آلبويه به عنوان پيشرو احياء فرهنگ علوى و در دورههاى بعد برخى حاكمانان ايلخانى ، آلجلاير ، قراقويونلو ، و خصوصاً همه حاكمان صفويه ، زنديه و قاجارى اين وظيفه را بر عهده گرفتند . به طورىكه دوره متاخر تاريخ ايران عصر برجسته فرهنگ ايرانى در حوزه بين النهرين است .
در اين مقاله نقش موثر ايرانىها در قلمرو فرهنگى عراق با مدارك تاريخى و شواهد باستان شناختى در توسعه و رونق آثار فرهنگى شيعيان در مشاهد عراق مورد بررسى قرارگرفتهاست . هدف بررسى ميزان تاثيرگذارى سلسلههاى مختلف ايرانى در احياء و توسعه مراكز مذهبى منتسب به شيعيان در بين النهرين و بازنگرى اهميت مراكز مذهبى در اتحاد و پيوند دو ملت ايران و عراق است .
كليد واژه : آلبويه ، تعامل فرهنگى ، مشاهد متبركه ، عالمان شيعه .
هامش
( 1 ) . دانشجوى دكترى باستان شناسى دوران اسلامى ، دانشگاه تربيت مدرس .
( 2 ) . دانشيار گروه باستان شناسى دانشگاه تربيت مدرس .
( 3 ) . كارشناس ارشد پژوهش هنر ميراث فرهنگى اردبيل .