ارتباط سفال منقوش دينخواه با منطقه خابور بين النهرين در دوران مفرغ
حامد تقى زاده « 1 »
احمد ملكشاهى « 2 »
چكيده
اهميت صنعت سفالگرى در شناخت انديشه و فرهنگ دوران پيش از تاريخ و نيز نقش تجزيه و تحليل اشكال و نقوش سفالى در شناسايى دورههاى فرهنگى ، بخش گستردهاى از مطالعات باستان شناسى به سفال و صنعت سفالگرى اختصاص يافته است . اين صنعت مىتواند براى درك ارتباطات و تبادلات منطقهاى نقش بسزايى را ايفا نمايد . براساس مطالعه نقوش سفال دو منطقه مىتوان بسيارى از اشتراكات و يا افتراقات آنها را درك نمود . منطقه شمال غرب ايران در طول دورههاى مختلف داراى افقهاى سفالى متنوعى بوده و در هر دوره ويژگىهاى خاص خود را داشته است . يكى از محوطههاى باستانى اين حوزه فرهنگى كه در دوران مفرغ داراى ويژگىهاى فرهنگى منحصر بفردى بوده تپه دينخواه است كه در جنوب درياچه اروميه قرار داشته و تحت پروژ حسنلو طى دو فصل در سالهاى 1968 - 1969 كاوش شده است . نكته جالب توجه در اين محوطه تشابه دادههاى سفالى منقوش آن با محوطه خابور در بين النهرين است . مقاله حاضر سعى بر اين دارد تا با بررسى سفالهاى اين دو محوطه ارتباط فرهنگى آنها را در دوره زمانى 3000 تا 1500 پيش از ميلاد نشان دهد . با توجه به دادههاى به دست آمده به نظر مىرسد كه شباهتهاى سفالى اين دو منطقه گوياى ارتباط فرهنگى ، اجتماعى و اقتصادى بين آنها است .
كليد واژه : شمال غرب ايران ، بين النهرين ، دينخواه تپه ، خابور ، سفال منقوش .
هامش
( 1 ) . دانشجوى كارشناسى ارشد باستان شناسى دانشگاه شهركرد .
( 2 ) . دانشجوى كارشناسى ارشد باستان شناسى دانشگاه شهركرد .