مهيار ديلمى و تاثير قرآن و حديث در اشعار او
دكتر اميد جهان بخت ليلى « 1 »
چكيده
ابوالحسن مهيار بن مرزويه ديلمى ( 428 ق ) از كاتبان و شاعران لطيف طبع ايرانىِ مقيمِ بغداد بود . وى ابتدا دين زرتشتى داشت ، سپس به دست سيد رضى اسلام آورد و در خدمت او به تحصيل فنون و شعر و ادب پرداخت و به زودى برجستهترين شاعر زمان خود گرديد .
مهيار از مشهورترين شاعران شيعى و از بزرگترين عربىسرايان ايرانىتبار است . وى داراى ديوان شعرى در چهار مجلّد مىباشد كه به دليل تاثير عميق تربيت شيعى ، رنگ تشيّع و گرايشهاى دينى ، بيش از هر چيز در اشعارش موج مىزند . او در جاى جاى سرودههاى خود از قرآن و مضامين دينى بهره جسته ، و ديوانش را به واسطه آن آراسته و غنى ساخته است ، و بدين وسيله موجب ماندگارى و عمق معانى آن گشته است .
پژوهش حاضر بر آن است تا ضمن نگاهى به زندگى مهيار ديلمى ، به بررسى مفاهيم اسلامى به ويژه پرتو آيات قرآن كريم و حديث در ديوان اين شاعرتواناى عصر عباسى بپردازد . نتايج به دست آمده حاكى از تاثير قابل توجّه قرآن و حديث در اشعار مهيار مىباشد ؛ به طورى كه وى با الهام از قرآن و حديث به دفاع از حقّانيّت اهل بيت ( ع ) و بيان اعتقاد قلبىاش نسبت به آنان پرداخته است .
كليد واژه : مهيار ديلمى ، قرآن ، حديث ، مديحه .
هامش
( 1 ) . استاديار گروه زبان و ادبيات عربى ، دانشكده ادبيات و علوم انسانى دانشگاه گيلان /omid jahanbak ht @ gmail . com،