آية الله صافى كانون مهر و محبت ، صفا و صميميت و مظهر عطوفت بود ، به حدّى كه هر كس تصوّر مى كرد نزد او محبوب تر از همه است ، و به راستى مصداق اين آيه شريفه بود « وعباد الرحمن الذين يمشون على الأرض هوناً وإذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاماً » حتى با جهال و فرومايگان با متانت و بزرگوارى رفتار مى كرد ، و برخورد او با اين گروه آن قدر عارفانه ، كريمانه و آموزنده بود كه آن ها را شرمنده الطاف خود مى ساخت و بدينوسيله وجود مباركش نقش فراوانى در تربيت جامعه اسلامى داشت .
او در انسانيت ، تواضع و فروتنى ، تزكيه ، علم ممزوج با حلم ، وقار و متانت و كمالات ديگر سرآمد ، نمونه و مجمع كمالات و سمبل فضيلت بود ، كه گويى بارقه رحمت الهى از عالم ملكوت بر قلب شريفش تابيده بود .
هم از نظر باطن آراسته و بلكه مجسمه اخلاق بود و هم از نظر ظاهر ، تمام آداب اسلامى در او عينيت داشت ، در نشستن ، راه رفتن ، خوابيدن ، سخن گفتن ، غذا خوردن و به طور كلّى در همه حركات و سكنات ، مؤدب به آداب دينى و انسانى ، و در يك كلمه مظهر و آيينه كامل آداب و اخلاق بود .
او به حق از اعوان و انصار و محبّ صادق حضرت صاحب الزمان ( عج ) و
محقق مجلسى ( شرح احوال و آثار فقيه عارف ) ( فارسى ) — صفحة 544
مساهمون: الشيخ رحيم القاسمي
ص٥٤٤