اعتكاف كه بريدن موقّت از امور زندگى و اشتغال به ذكر خدا و انس با حضرت احديّت است در نزد ايشان محبوب بود و پايه گذار آن در اصفهان محسوب مى شد كه گاهى خود تنها در مسجد جامع اصفهان معتكف مى گرديد .
نسبت به زيارات به خصوص زيارت حضرت ثامن الحجج عليه السلام در ماه رجب عنايت خاص داشت ، و خواندان دعاى توسّل به طور دسته جمعى با آه و سوز كه بعداً در سراسر مملكت رواج يافت از بركات وجودى آن عارف دلسوخته بود كه تا آن زمان حد اقل در استان اصفهان رايج نبود ، و از بيت شريف ايشان شروع شد .
به خواندن زيارت عاشورا و مداومت بر آن بسيار تأكيد داشت و مى فرمود : آنچه دارم از فيض زيارت عاشورا است كه در ابتداى تحصيل به بركت آن ، موانع مرتفع گشت و درهاى فيض الهى گشوده گرديد .
محور و اساس زندگيش با محبّت و علاقه فراوان به اهل بيت عليهم السلام بود كه وجودش عجين و عظمت شخصيتش رهين آن گشته بود ، لذا نام معصومين عليهم السلام را با متانت خاص و با كمال ادب و عظمت مى برد .
محقق مجلسى ( شرح احوال و آثار فقيه عارف ) ( فارسى ) — صفحة 542
مساهمون: الشيخ رحيم القاسمي
ص٥٤٢