4 . آقا محمد صالح لنبانى اصفهانى . « 1 »
5 . مير معزّ اصفهانى . « 2 »
6 . درويش ميرزا على ايوان كيفى . « 3 »
هامش
( 1 ) . « جامع كمالات انسانى حضرت آقا محمد صالح لنبانى اصفهانى ، در فنّ سلوك ، گوى سبقت از اقران ربوده . . . از اشراف و اعيان دارالسلطنه اصفهان جمّ غفيرى معتقد اطوار هموار مؤمى اليه گرديده اند . از ابتداء سنّ تميز إلى حين الارتحال بيشتر اوقات قائم الليل و صائم النهار بوده . . . در سنه 1073 روح پرفتوحش از قفس تن پرواز نموده ، به سوى بارگاه قدس شتافت » . قصص الخاقانى ج 2 ص 194 . و ر . ك : تذكره نصرآبادى ص 308 .
( 2 ) . « از نيكان روزگار است . در بقعه بابا ركن الدين در ولايت اصفهان رحل اقامت انداخته ، ليلًا ونهاراً به عبادت ايزد بيچون و صفاى باطن فيض مواطن اشتغال دارد . در شب هاى جمعه جمع كثيرى از اهل تصوّف كه به توسط هدايت آن سيد مى خواهند كه طالب راه حقيقت و سالك طريق معرفت باشند به خدمتش حاضر مى شوند » همان ص 195 . و ر . ك : تذكره نصرآبادى ص 309 : « توليت محال موقوفات مزار قطب العارفين بابا ركن الدين و بابا بيات با مشار إليه است . حاصل آن را صرف مريدان صداقت توأمان و ساير درويشان مى نمايد و در آن مزار متبرّك به عبادت الهى مشغول است » .
( 3 ) . « در فنون علم تصوّف و مجاهده نفس و سير و سلوك و ترك و تجريد ، فيما بين قوم تمام است . هذا اليوم در دارالسلطنه اصفهان بر صدر مسند درويشى نشسته ، و از قيد تعلّقات به قدر طاقت رسته » . همان ص 197 - 198 .