7 . حاجى شجاع اصفهانى . « 1 »
8 . درويش بابا على خان . « 2 »
9 . ميرزا ملك صوفى تويسركانى . « 3 »
در پايان اين بخش به يكى ديگر از همدرسان مولانا محمد تقى اشاره مى كنيم .
نصرآبادى در تذكره مى نويسد : « حاجى جعفر ولد حاجى ميرزا محمد نطنزى كه نهايت صلاح و فضل داشته ، مدتى با علامى مولانا محمد تقى مجلسى همدرس بوده ، دوازده سال در مكه معظمه و پنج سال در مدينه مشرفه ساكن بوده ، به هند رفته ، مدتى در آنجا بود . بعد از آن به اصفهان آمده ، به اتفاق مولانا محمد تقى باز به مكه رفته ، در آنجا فوت شد . ولد او هم به دستور والد نهايت صلاح و درويشى دارد ، چنانچه زاير دوازده امام شده در اصفهان به عبادت مشغول است . . . هفت بند ملا حسن را جواب گفته و خوب گفته » . « 4 »
هامش
( 1 ) . ساكن قريه ماربينان . « از نيكان روزگار است . جمع كثيرى كه از حقيقت اوضاع و اطوار و كيفيت سركار او آگاه گرديده اند ، مريد آن مورد فيوضات نشأه صهباى لاقيدى شده اند » . همان ج 2 ص 198 .
( 2 ) . ساكن قريه قورتان روى دشتين « بيشتر اوقات در زواياى مسجدى كه در قريه مذكور واقع است معتكف گشته ، به عبادت حضرت ذوالجلال قيام داشت . . . مدام در اداء صلاة قائم ، و اكثر ايام صائم بود ، تا آن كه در سنه 1068 به رحمت جناب كبريا پيوست . مدفنش در همان قريه در قبرستان بلان در قرب جوار حضرت باب ابوالمعالى كه از اولياء الله شمرده شده » . همان ص 200 .
( 3 ) . نصرآبادى در شرح حال ميرزا اسماعيل ، خلف سيد عبد الكريم و فرزند همشيره زاده علامى شيخ بهاء الدين ، مى نويسد : « به خدمت علامى آقا حسين درسى شروع كرده ، تحصيل اكثر علوم نموده ، در اواحر شوق تصوّف به خاطرش راه يافته ، دست ارادت به ذيل ميرزا ملك صوفى تويسركانى زده ، مدتى در سلك مريدان او بود تا در سنه 1075 فوت شد » . تذكره نصرآبادى ص 797 .
( 4 ) . تذكره نصرآبادى ج 1 ص 583 .