و حضرت امام محمّد باقر - عليه السلام - در آيهء
وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدى
( يعنى : « منازعه مىكنند با پيغمبر بعد از آنكه ظاهر شده از براى ايشان راه هدايت و حقّ » ) فرمود : « منازعه در امر علىّ - عليه السلام - بود . » 405
و از آن حضرت منقول است كه در آيهء
وَ يُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ
( يعنى : « مىدهد خداى تعالى به هر صاحب زيادتى در طاعت و عبادات مزد زيادتى او را » ) فرمود : حضرت رسول فرمود كه : « مراد از اين آيه منام و كسى كه تابع من است كه امير المؤمنين - عليه السلام - است . » 406
و ابن عبّاس گفته كه هيچ آيه كه مصدّر باشد به
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
نازل نشده مگر اينكه علىّ بن ابى طالب شريف و امير ايشان بوده . 407
و در حديث ديگر گفته : « بدرستى كه خداى تعالى عتاب فرمود اصحاب حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - را در چند آيه و ياد نفرمود علىّ را مگر به خير و خوبى و ما را امر فرمودند به استغفار و طلب مغفرت از براى او . » 408
و از حذيفه مروى است كه گفت : « علىّ ، لبّ و لباب مؤمنان است . » 409
و آيهء
فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللَّهِ وَ كَذَّبَ بِالصِّدْقِ إِذْ جاءَهُ أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْكافِرِينَ
( يعنى : « پس كيست ظالمتر از كسى كه دروغ بندد بر خدا و تكذيب كند به صدق و راستى هرگاه بيايد به سوى او - يعنى : تكذيب پيغمبر به حق كند - آيا نيست در جهنّم جايگاه از براى كافران ؟ » )
حضرت صادق - عليه السلام -
/ 116 B /
فرمود كه : « اين آيه دربارهء كسى كه نازل شد كه ردّ كرد سخن پيغمبر را دربارهء علىّ بن ابى طالب . » 410