و امير المؤمنين - عليه السلام - پسر عمّ پدر مادرى حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - بود ؛ و عمهاى آن حضرت - يعنى امير المؤمنين - حمزه و عبّاس بودند ؛ و برادران او جعفر و عقيل ؛ و پسران او امام حسن و امام حسين - صلوات اللّه عليهما - و زن آن حضرت سيّدهء زنان عالم بود ؛ و آن حضرت واسطهء عقد كمال بود ( يعنى : پدران آن حضرت و اولاد اسجاد او همه كامل بودند ) و آن حضرت نيز در ميان ايشان كامل بود و مخصوص بود از جانب اللّه تعالى به عطيّه و افضال .
بحث دويم در تزويج نمودن حضرت امير المؤمنين - صلوات اللّه عليه - حضرت سيدة النساء - عليها الصلاة و الثناء - را
ابن عبّاس روايت كرده كه : چون فاطمه بنت رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - به حدّ بلوغ رسيد ، اكثر مردم او را از آن حضرت مىطلبيدند ؛ و هركه خواستگارى مىكرد ، آن حضرت اعراض مىفرمود و مىگفت : « منتظر امر آسمانىام ، كه اختيار او با خداست . »
پس سعد بن معاذ به امير المؤمنين - صلوات
/ 73 A /
اللّه عليه - گفت كه : من چنان مىيابم كه حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - ارادهء وصلت با تو دارد و به ديگرى نخواهد داد .
امير المؤمنين گفت كه : « من صاحب مال نيستم كه آن را از من بخواهد .
حضرت رسول مىداند كه من نه سرخ دارم و نه سفيد . »