بحث ششم در ذكر اندكى از كلام معجز نظام اسد اللّه الغالب ، امام المشارق و المغارب ، امير المؤمنين ، علىّ بن ابى طالب صلوات اللّه عليه
آن حضرت ، سيّد فصحا و ابلغ بلغا و پيشواى خطبا بود ، تا آنكه گفتهاند كه : « كلام آن حضرت تحت كلام خالق و فوق كلام مخلوق است » 182 و از او تعليم گرفتند همهء علما
/ 55 A /
و خطبا .
و از جمله كلام آن حضرت - صلوات اللّه عليه - اين است كه فرمود : « خذوا - رحمكم اللّه - من ممرّكم لمقرّكم » ( يعنى : « فراگيريد - كه رحمت كند اللّه تعالى بر شما - توشهاى از دنيا كه راهگذار است براى آخرت كه دار قرار است . » )
« و لا تهتكوا أستاركم عند من يعلم أسراركم » ( « و مدريد پردههاى خود را » با اظهار گناهان و معاصى و ارتكاب خطايا و مناهى « نزد كسى كه پوشيده نيست بر او سرّهاى شما . » )
« أخرجوا من الدنيا قلوبكم من قبل أن تخرج منها أبدانكم » ( « بيرون بريد از دنيا دلهاى خود را به اعراض نمودن از متاع و زخارف آن پيش از آنكه بيرون رود از آن بدنهاى شما . » همگى همّت خود را صرف حطام دنيا مسازيد و در آن به امر آخرت پردازيد و عمر گرانمايه را به غفلت در مبازيد و توشه جهت سفر خود مهيّا سازيد . )
« ففيها اختبرتم و لغيرها خلقتم و فى الدنيا حبستم . « 1 » » ( يعنى : « در دنيا آزموده شدهايد » به نوعهاى بلا و مأموريد به تكليفهاى پررنج و عنا ؛ « و براى
هامش
( 1 ) . س : - و فى الدنيا حبستم .