بيان اين اظهر من الشمس است ؛ و هركس را كه خلاف اين اعتقاد باشد ، به عذاب ابد گرفتار خواهد بود
و امّا بيان كبرى يعنى كلّ آنكس كه اكثر جهاد است فى سبيل اللّه ، او امام است ؛ از براى آنكه هركس كه اكثر جهاد است فى سبيل اللّه ، افضل [ 40 ] است ؛ چنانچه اللّه تعالى خبر داده :
وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ أَجْراً
« 1 » « 2 » و افضل امام است چنانچه گذشت .
و دليل ديگر بر امامت آن حضرت - عليه السلام - آن است كه آن حضرت دعوى امامت كرد بعد از نبىّ - صلّى اللّه عليه و آله - ؛ و معجزه بر دست آن حضرت ظاهر شد ؛ و چون معجزه ظاهر شد ، پس صادق باشد . اوّل آنكه دعوى امامت كرد ، اين به تواتر ظاهر و ثابت است ؛ و معجزه مثل قلع باب خيبر كه هفتاد مرد از اقوياى عرب نتوانستند كه آن در را نقل كنند ، چنانچه گذشت ؛ و مثل ردّ شمس به جانب مشرق از براى دريافتن صلاة در وقت ؛ « 3 » و مثل دفع صخرهء عظيم از قليب . مروى است كه امير المؤمنين - عليه السلام - چون متوجّه صفّين بودند ، اصحاب آن حضرت را عطش عظيم شد . پس آن حضرت امر كرد كه بكنيد چاهى نزديك دير . پس از آن سنگى عظيم يافتند كه در نقل آن جميع اصحاب عاجز شدند . پس از اين ، حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - فرود آمدند و آن سنگ را برداشته دور افكندند به مسافتى بعيد . پس ظاهر شد قليب كه در او آب بسيار بود و اصحاب آن حضرت تمام سيراب شدند ؛ چون صاحب دير اين معجزه را ديد ، اسلام آورد ؛ و در خدمت آن حضرت - عليه السلام - بود . « 4 »
و وقايعى كه از آن حضرت واقع شد ، زياده از آن است كه تعداد آن اين منكسر
هامش
( 1 ) . س : درجة .
( 2 ) . نساء / 95 .
( 3 ) . ر . ك : الغدير ، ج ، ص 13 و ينابيع المودة ، ص 137 .
( 4 ) . دربارهء معجزهء بلند كردن اين سنگ عظيم ، ر . ك : إثبات الهداة ، ج 4 ، ص 460 و بحار الأنوار ، ج 40 ، ص 260 .