چنانچه در قرآن واقع است :
وَ الْكافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ
« 1 » ؛ و كافر بهسبب اسلام معصوم نمىشود و مكلّف « 2 » ، نه قبل از اسلام و نه بعد از اسلام . پس عبّاس و ابا بكر را صلاحيت امامت نباشد ، از جهت آنكه عصمت واجب است در امام . پس هست امير المؤمنين علىّ ابن ابى طالب امام و إلّا كه امير المؤمنين - عليه السلام - امام نباشد ، لازم مىآيد كه اجماع امّت حقّ نباشد ، « 3 » و اين « 4 » باطل است . پس امامت امير المؤمنين - عليه السلام - حقّ است .
و لأنّه أعلم لرجوع [ 38 ] الصحابة فى وقايعهم إليه ، و لم يرجع هو « 5 » إلى أحد منهم « 6 » و لقوله - عليه السلام - : « أقضاكم علىّ » .
و دليل ديگر بر آنكه امير المؤمنين - عليه السلام - بعد از نبىّ - صلّى اللّه عليه و آله - امام است بلافصل ، آن است كه امير المؤمنين - عليه السلام - اعلم است از جميع صحابه مطلقا . از جهت رجوع صحابه در وقايع كه ايشان را مشكل مىشد به امير المؤمنين - عليه السلام - ، بعد از آنكه غلط مىكردند در قضايا و مسائل در كثيرى از وقايع كه واقع مىشد ؛ و امير المؤمنين - عليه السلام - به يكى از صحابه در شىءاى از علوم رجوع نكرد اصلا .
دليل ديگر آن است كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - فرمودند : « أقضاكم علىّ » و « أقضا » به معنى اعلم است . زيرا كه قضا محتاج است به جميع انواع علوم خصوصا به فروع .
هامش
( 1 ) . « كافران ستمكارند » بقره / 254 .
( 2 ) . عبارت مبهم است ؛ احتمالا منظور چنين است : « و مكلّف نيز با اسلام معصوم نمىشود . »
( 3 ) . شارح استناد نموده به حديث « لا تجتمع امّتى على الخطأ » كه منسوب به نبىّ ( ص ) است و از ديد شيعيان در صحت اين حديث ترديد است و بيشتر اهل سنّت براى اثبات خلافت ابو بكر بدان استناد مىكنند .
( 4 ) . س : - و اين .
( 5 ) . س : - هو .
( 6 ) . س : - منهم .