و اين احاديث همه دلالت مىكند بر افضليت امير المؤمنين - عليه السلام - بعد از پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - ؛ و امامت مفضول با وجود افضل قبيح است به حسب عقل . پس ثابت شد امامت بعد از نبىّ - صلّى اللّه عليه و آله - از براى امير المؤمنين علىّ ابن ابى طالب - عليه السلام - .
تنبيه : بدانكه امامت بعد از وفات پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - به اجماعى « 1 » كه كردند بر آنكه امام بعد از رسول - صلّى اللّه عليه و آله - كيست ، يكى از اشخاص ثلاث است كه آن علىّ - عليه السلام - است يا عبّاس يا ابو بكر ؛ و غير از امير المؤمنين - عليه السلام - كسى را لياقت امامت نيست ، جهت عصمت كه شرط است .
و جميع صفات حضرت امير المؤمنين ثابت است و دالّ بر اين قرآن است و قول پيغمبر ؛ و هركس را كه غير اين اعتقاد باشد ، گرفتار باشد به عذاب ابد ؛ و مصنّف - قدّس اللّه سرّه - بيان مىكند :
و لأنّ الإمام يجب أن يكون معصوما ، و لا أحد من غيره ممّن ادّعى له الإمامة بمعصوم إجماعا ؛ « 2 » فيكون هو الإمام .
و دليل بر امامت امير المؤمنين - عليه السلام - بلافصل آن است كه امام واجب است كه معصوم باشد ؛ و غير از امير المؤمنين - عليه السلام - معصوم نبود از سه كس كه دعوى خلافت كرد از روى اجماع ؛ جهت آنكه كفر عبّاس و ابى بكر قبل از آنكه مشرّف شوند « 3 » به كلمهء اسلام ثابت بود ؛ و اين به تواتر ثابت است ؛ و اتّصاف به كفر سابق خجل « 4 » است به صلاحيت امامت . زيرا كه كافر در حال كفر ظالم است ،
هامش
( 1 ) . س : با جماعتى .
( 2 ) . س : - بمعصوم إجماعا .
( 3 ) . س : شدند .
( 4 ) . خجل الشىء : فسد ؛ خجل : فاسد ، مايهء تباهى .