ج ) ادامهء مسأله 6 ( تتمه ) :
1 ) متن مسأله و توضيح اشكالى بر مصنف :
« هذا ، و لا فرق فى جواز العزل بين الجماع الواجب و غيره حتى فيما يجب فى كل اربعة اشهر . »
ايشان مىفرمايند ، عزل حتى در آن چهار ماهى كه يك بار مجامعت در آن ، حق زن است نيز جايز است . در اينجا مرحوم آقاى خويى « ره » و مرحوم آقاى گلپايگانى « ره » بين اين فرع و مسأله بعدى تناقضى ديدهاند . در مسأله بعدى سيد مىفرمايد :
« لا يجوز ترك وطى الزوجة اكثر من اربعة اشهر . . . و فى كفاية الوطى من الدبر اشكال كما مر و كذا فى الادخال بدون الانزال لانصراف الخبر الى الوطى المتعارف و هو مع الانزال » .
اين دو بزرگوار فرمودهاند كه در مسأله 6 ، سيد قائل به جواز عزل حتى در وطى واجب شدهاند و وقتى عنوان واجب به اين صورت نيز محقق گرديد ، عزل ، وجهى براى ادعاى انصراف كه در مسأله 7 آوردهاند ، نخواهد بود . چون در مسأله 7 بدعوى انصراف خواسته ، حكم به عدم كفايت در فرض عدم انزال بدهند ، پس اين دو مسأله متناقض خواهد بود .
2 ) پاسخ از اشكال تناقض بين ذيل مسأله 6 و مسأله 7 :
اولًا : بسيار مستبعد است كه مرحوم سيد ، در عروه ، در دو مسأله متصل به هم متناقض سخن گفته و فتوا داده باشد و لذا در چنين مواردى ، حتى اگر ظاهر كلام هم متناقض باشد ، بايد به دنبال وجهى براى تصحيح كلام بود و نبايد به ظهور ابتدائى كلام اخذ نمود .
ثانياً : با اندك تأملى روشن مىشود كه تناقضى ميان دو مسأله نيست و موضوع دو مسأله متفاوت است . در مسأله 7 ، اصل انزال محل بحث است و اينكه اگر كسى فقط دخول نمايد و انزالى صورت نگيرد ( نه در رحم و نه در خارج رحم ) آيا اين