13 / 7 / 1378 سه شنبه درس شمارهء ( 129 ) كتاب النكاح / سال دوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در آغاز اين جلسه نكتهاى را در استدلال به مفهوم آيهء شريفهء
« فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ »
بر جواز وطى در دبر متعرض مىشويم .
سپس در ادامهء جلسهء قبل به ادامهء بررسى كلام مرحوم آية الله خوئى ( ره ) در استدلال به آيهء شريفهء
« فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ »
بر حرمت وطى در دبر مىپردازيم و پس از آن رواياتى را كه به آيات قوم لوط استشهاد كرده بود بررسى مىكنيم و سپس به بررسى كلام شهيد ثانى در مسالك مىپردازيم .
در پايان گذرى به روايات حرمت وطى در دبر داشته ، كيفيت جمع بين آنها و روايات مجوّزه را بيان مىداريم و به نتيجهء بحث مىرسيم كه وطى در دبر ذاتاً جايز است ، لكن از حقوق شوهر نيست و مشروط به رضايت زوجه است ، و الله العالم .
قبل از ادامهء بحث گذشته در توضيح مطلبى از مباحث قبل ، متعرض نكتهاى مىشويم :
در چند جلسه گذشته گفته شد كه به آيه شريفه
« يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذىً فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ »
نمىتوان براى جواز وطى در دبر در حال حيض استدلال كرد . اين مطلب تنها بدان جهت نيست كه آيهء شريفه دلالت بر مفهوم ندارد بلكه با پذيرش مفهوم آيهء شريفه نيز مىگوييم ، از مفهوم آيه نمىتوانيم جواز وطى در دبر را نتيجه بگيريم .
الف ) تقريب دلالت آيه شريفه « فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ »
بر جواز وطى در دبر
همانطور كه قبلًا عرض شد ، اكثر آقايان ، منكر مفهوم وصف هستند ، أما قول به