ائمه مىگرديد حتماً به ما مىرسيد ، بلكه اگر از ائمه هم سؤال نمىشده است مىبايست ائمه ابتداء حكم آن را بيان مىكردهاند تا مردم آگاه شوند و قهراً اين گونه روايات به ما مىرسيد ، و چون هيچ روايتى در اين مورد نرسيده قطعاً حكم مسأله روشن بوده است .
روشن بودن حرمت مسأله بسيار بعيد است زيرا احتمال نمىرود كه حرمة نظر مرد به زن در روايات سؤال شده و از نظر زن به مرد هيچ سؤال نشده است ، از سوى ديگر نمىتوان قبول كرد كه تمام زنان لاابالى بوده و در رفت و آمد در كوچهها دچار معصيت مىشدهاند و ائمه هم سكوت كرده و هيچ آنها را هم نهى نكردهاند ، بنابراين معلوم مىشود كه جواز نظر زن به مرد روشن بوده است .
اين تقريب ، تقريب صحيحى است .
« * و السلام * »
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحه 358
پدیدآورندگان: السيد موسى الشبيري الزنجاني
ص۳۵۸