بلكه ممكن است حرمت نظر زن تنها در محدوده عورت مرد محصور گردد .
4 ) تأكيد بر عدم اجماعى بودن مسأله
ما قبل از أبو الصلاح حلبى كسى را نيافتيم كه تصريح به حرمت نگاه زن به اجنبى نموده باشد ، شيخ صدوق ، مفيد ، شيخ طوسى در كتب ديگر خود و ديگران هيچ يك متعرض مسأله نشدهاند . علّامه هم در تذكره عبارتى دارد كه با اجماعى بودن مسأله سازگار نيست . ايشان مىگويد : « منع جماعة من علماءنا نظر المرأة الى الرجل كالعكس لقوله تعالى
وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ
فلا يجوز لها النظر الى وجهه و كفّيه لانّ الرجل فى حق المرأة كالمرأة فى حق الرجل » « 1 »
پس ظاهراً ايشان هم مسأله را اجماعى نمىدانند كه آن را به جماعتى از علماء ما نسبت مىدهد پس بايد دنبال دليل ديگر در مسأله گشت .
5 ) بررسى دليل معتبر در مسأله
در حرمت نظر زن به مرد ممكن است به چند دليل تمسك شود .
دليل اوّل : آيه غضّ كه مناقشه در دلالت آن گذشت .
دليل دوم : آيه شريفه
« فَسْئَلُوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ »
( الاحزاب / 53 )
دليل سوم : روايت ابن أم مكتوم
مورد اين دو دليل هر دو مربوط به زنان پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مىباشد و از اين موارد نمىتوان الغاء خصوصيت كرد و حكم را در ساير زنها نيز جارى دانست ، شاهد اين امر اين است كه پشت پرده رفتن براى زنان ديگر بدون شك لازم نيست . زيرا اگر زن كاملًا خود را پوشيده بدارد بىشك مىتواند در حضور مردها ظاهر شود ، ولى اين حكم يك نحو احترام ويژه به بيت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم است كه زنان آن حضرت بايد در پرده باشند كه حتى شبح كلى
هامش
( 1 ) - / تذكره 2 : 573