شمار مىآيد ) اگر قبول كنيم اين حديث از پيامبر رسيده چرا آن را اختصاص مىدهيد به خلفاى راشدين منهاى على عليه السّلام و شمول آن را نسبت به حضرت منع مىكنيد ؟ ؟ ؟
براى رفع پندارهاى ابن تيميه و كسانى كه قىّ كرده او را مىخورند .
شيخ محمد عبد الحىّ حنفى رسالهاى نوشته و نام آن را « اقامة الحجة على ان الاكثار فى التعبد ليس ببدعة » گذارده است و در آن نام عدهاى از صحابه و تابعان را كه كوشش فراوان در بندگى خدا داشته ذكر مىكند .
اما جواب اينكه اين عمل مقدور نمىباشد :
علّامه مىگويد : ما هماكنون از يارانمان ، كسانى مىشناسيم كه گاهى در شب و گاهى در شبانهروز در كمتر از هفت ساعت ، هزار ركعت نماز مىخوانند . بنابراين بجا آوردن هزار ركعت نماز در شبانه روز هيچگاه تمام وقت را اشغال نمىكند و مخالف سنت پيامبر هم نمىباشد .
قابل ذكر است كه خود مرحوم علامه مكرر اين عمل را انجام داده بود . و در يك شب هزار ركعت نماز را در كنار قبر امام رضا عليه السّلام بجا آورده بود .
محمد عبد الحى از علماء سنت در جواب ابن تيميه گويد : اما اينكه گفته : چنين كارى مقدور نمىباشد منشاء آن كسالت روحى او از انجام عبادت زياد است و كسانى كه در تمام عمرشان نشاط انجام چنين عبادتى را نداشته و از رفتار پسنديده و عادت خدائى پارسايان و بندگان خالص خدا بدور بىبهرهاند مىپندارند كه چنين كارى غير مقدور است ، ولى كسانى كه شيرينى اطاعت و بندگى خدا را
علامه امينى جرعه نوش غدير ( به ضميمه جرعه هايى از الغدير ) ( فارسى ) — صفحة 227
مساهمون: مهدى لطفى
ص٢٢٧